Pozdrawiam serdecznie
Krzysztof

pozdro

Na początek chciałem pogratulować Marcinowi. Dobry blog. Ale co bardziej mi się podoba to twoje podejście do tego co robisz. Traktujesz to z pasją. Według mnie to jest bardzo ważne. Ktoś kto nie ma pasji to tradingu, czy inwestowania nigdy nie powinien się tym zajmować. A niestety większość ludzi traktuje to jako łatwy i szybki sposób wzbogacenia się. I kończą tak jak przedstawiłeś, szybki zysk, jeszcze szybsza i większa strata i wypadają z zabawy.

Zgadam się też w 100% ze stwierdzeniem, że osoby które ponoszą straty, ale uczą się na swoich błędach mają szansę na sukces. Według mnie warunkiem jest tylko, żeby pasja do tego co robią i co chcą osiągnąć, się nie wypaliła. Na moim przykładzie, straciłem 2 depozyty na foreksie. Po każdej stracie miałem dłuższą przerwę na przemyślenia i pozbieranie się do kupy. Ale się nie poddałem i dalej się tym zajmuję. Zmieniłem tylko rynek. I tutaj pojawia się kolejne ważne (oczywiście z mojego punktu widzenia) zagadnienie, należy rozumieć zachowanie rynku którym się zajmujesz. Jeden z podstawowych warunków inwestycji pana Warren’a Buffet’a. Pomimo strat się nie poddałem. Po prostu mnie to kręci i daję mi możliwość spełnienia pewnych marzeń, a mianowicie niezależność, brak konieczności użerania się z idiotami w pracy, mobilność, brak sztywnych godzin pracy.

Tak się zastanawiam czy też kiedyś dojdziesz do wnioski, że daytrading połączony z inwestowaniem to jest dopiero klucz do sukcesu. Chodzi przede wszystkim o wydłużenie skali czasu. Czasami mam pozycję otwartą miesiącami, a innym razem kilka dni. Chociaż to też zależy od indywidualnych predyspozycji. Mi osobiście trading wysokiej częstotliwości totalnie nie odpowiadał. Jak dla mnie za duży stres i za duża kumulacja emocji (a to właśnie emocje trzeba wyeliminować, bez tego nie ma szans na sukces). Cały czas musisz być w 100% skupiony. Poza tym ja nie mogę też siedzieć cały czas przed monitorem, jako że są obowiązki, przyjemności, no i praca.

Na koniec chciałem jeszcze wyrazić swoją dezaprobatę dla Mike’a. Tak jak Ci już Marcin napisał, jak w ogóle można już w pierwszym zdaniu komuś ubliżać od nieudaczników, nie znając go. I ten zakład o 1000 „FUNTÓW”. Jesteś chyba kolejnym żałosnym „polaczkiem” który przyjechał na Wyspy i mu się w głowie pomieszało. Jest was tak wielu, że aż wstyd czasami jechać autobusem kiedy obok na siedzeniu siedzi taki pajac, niestety twojego pokroju. Chociaż z drugiej strony może ubliżanie innym podnosi wasze niskie ego. Cóż nie znam także taka krótka opinia na twój temat wystarczy.